Hoi allemaal,
We hebben een bijzondere kerst gehad. Het feit dat de boys gingen logeren was blijkbaar onbewust een vrijbrief voor mijn lichaam om ook even vrijaf te nemen want ik kreeg meteen een zware griep. Naast het ziekenhuisbed van a-m staat een bed waarop ik altijd lig totdat de nachtzorg komt, en daar heb ik veel verpoosd in de afgelopen dagen. Een bijzondere manier om samen de kerst door te brengen en ik zal het nooit vergeten want het had echt mooie momenten, vooral op de lange kerstavonden. Als je dit als buitenstaander leest denk je misschien die is gek geworden maar het was even goed zo. Heerlijk rustig want alle dagen is er al zoveel aanloop van thuiszorg en huisarts etc.
Vandaag is de huisarts geweest en a-m is stabiel, hoewel voornamelijk in slaap. Door de pomp heeft ze totaal geen pijn. Ze ligt er tevreden bij en zelfs dit traject doet ze waardig. Als ze wakker is is er wel contact maar voornamelijk non-verbaal via een glimlach of een knikje.Af en toe maak ik haar wakker om een beetje te drinken of als de kinderen een kus komen geven. Een gesprek zit er niet meer in helaas, en als dat er is is ze meestal in de war. Dat vind ik wel moeilijk en in die zin mis ik haar al echt.
Ze drinkt wel maar eet niet. Drinken is uiteraard belangrijk niet alleen voor vocht maar ook om de medicijnen te nemen. Volgens de arts is de lijdensdruk laag dus geen aanleiding om haar nog meer in slaap te brengen. Maar ook deze arts verbaast zich over haar kracht. Als drinken niet meer lukt kan ze dus ook de medicijnen niet meer innemen en zal de arts haar bewustzijn verlagen en meer in slaap brengen om lijden te verlichten, dat heet met een mooi woord palliatieve sedatie.
Vandaag zijn de jongens teruggekomen en hadden het erg leuk gehad. Schaatsen, zwemmen, de film, de boer, altijd goed. We hebben gegourmet, de tafel mooi gedekt en er een echt diner van gemaakt. De kids vonden het erg leuk en deden erg hun best, ik ook maar wel erg dubbel omdat a-m boven lag en niet deel kon nemen. Desalniettemin gaan we bewust door zoals we het met zijn vijven ook zouden doen. Dat wil a-m ook. Het hele huis stinkt er wel van zeg.
Nou alsnog een zeer fijne dagen nog in 2010. Als er weer nieuws is laat ik het horen.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
2 reacties:
Hallo Egbert,
Ik lees al een hele periode dit blog.Ik was erg geschrokken toen ik hoorde dat Anne Merlijn zo ziek was. Wat je ook schrijft over de kinderen , Anne Merlijn en jezelf maakt indruk op me. Ik zie haar nog zo voor me bijna huppelend achter de kinderwagen. Altijd zo optimistisch. Het is bijna niet voor te stellen hoe anders het nu is. Ik bewonder hoe je er mee om gaat. De dagelijkse dingetjes van de kinderen gaan natuurlijk ook gewoon door. Maar dit kan natuurlijk alleen als je dit de kinderen toe staat en het is knap dat je dit doet. Ik begrijp dat Anne Merlijn dit ook zo wil. Het ontroerde me om te lezen hoe jullie samen de kerst hebben doorgebracht. Het zal allemaal moeilijk en zwaar voor je zijn, maar gelukkig zijn er ook mooie en dierbare momenten.
Ik wilde toch even een berichtje schrijven, want je hebt waarschijnlijk geen idee wie dit allemaal mee lezen, maar ik laat je weten dat ik het fijn vind om mee te lezen en te leven, al is het op afstand. Heel veel liefs van Anneke van het Elfenbankje
In een piepklein kappelletje achter het vakantiehuis in Zwitserland hebben we met het hele gezin kaarsjes opgestoken voor Anne-Merlijn.
X
Gillian, Bond & Kids
Een reactie plaatsen