Hoi allemaal,
De tijd verstrijkt en we naderen de 40e verjaardag van a-m. Al sinds Juli gaf ze aan de 40 te willen halen en zoals het nu eruit ziet gaat dat lukken. Het zal een bizarre dag worden en ik weet nog niet echt hoe die invulling te geven maar komt tijd komt raad.
A-m is stabiel en slaapt erg veel. Helaas kan ze niet meer uit bed komen, dus alles gebeurt nu op bed. Zometeen wordt ook een doorligmatras geleverd om doorliggen te voorkomen. Ze wordt goed verzorgd en daar ben ik blij om.
Zoals gezegd was het plan om afgelopen zaterdag een nachtje met de kinderen naar het Hotel in Soestduinen te gaan, dit was een weekend wat nog geboekt was door a-m. Zaterdagochtend kwam de dokter en die achtte haar nog zo stabiel dat ik wel een nachtje wegkon. Soestduinen is ook erg dichtbij. En dus gingen we na het zwemmen van Reinout om half 2 naar Soestduinen. Voor mij was het erg dubbel omdat we daar vaak kwamen met zijn 5 en nu ineens reed ik daar met een volle achterbank maar lege bijrijdersstoel. Maar dat lege gevoel werd weer een beetje gecompenseerd door 3 overenthousiaste kinderen die zongen dat we op vakantie gingen en hun zwembroek al wilden aantrekken en ruzie maakten over wie de sleutel in de hotelkamer mocht doen. Erg dubbel dus maar wel lekker om er even uit te zijn. A-m's ouders waren gekomen om de nacht bij a-m te blijven, en uiteraard ging de thuis- en nachtzorg gewoon door.
Het hele weekend leidde tot bizarre situaties. Ten eerste was het weekend geboekt door a-m osinga en die kenden ze nog van de vorige keren. Dus kwam de opmerking: zo een weekendje weg zonder mevrouw? 'ja ja" zei ik maar omdat ik ook niet echt zin had om alles uit te leggen.
Ten tweede moest ik wel grinniken om van die begrijpende knikjes van mensen die je zag denken van: 'ach wat leuk, zo'n gescheiden vader die de kinderen een weekendje heeft".
Ook gingen we 's avonds in het restaurantje van het hotel een kindermenu eten, maar na 2 minuten merkte ik al dat het net iets te rustig was qua geluid en aantal mensen om anoniem te kunnen eten. Ook hier wat goedkeurende knikjes van vooral oudere mensen en die het zo leuk vonden dat deze man zijn kinderen ook eens een weekendje mee uit nam. Een echtpaar kwam ons zelfs complimenteren dat de kinderen zo lief waren. Totdat Reinout ineens in een moment dat de muziek even wegviel te hard vroeg (reinout kan niet zachtjes praten) "Papa, hoe lang duurt het voordat mama dood gaat'? Ik was eigenlijk met stomheid geslagen en hoorde ongeveer 20 mensen tegelijk doorslikken. Ik stamelde maar wat maar toen keken de mensen ineens heel anders. We waren snel weer weg om lekker tv te kijken op de hotelkamer. Ik ben tegelijk met de kinderen in slaap gevallen.
Al met al was het erg leuk, zeker voor de kinderen, en ze hebben gezwommen en gebiljart tot de laatste minuut dat we moesten uitchecken.
Zoals gezegd, a-m ligt er fijn bij en ze drinkt in ieder geval goed dus dat is een plus.
Tot snel.
maandag, december 13, 2010
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
10 reacties:
Goedemiddag Egbert.
Je verhaal gelezen en wat heerlijk
dat het weekend goed verlopen is.
We hoorden Rozemarijn nog roepen
Dino!!!!!!Gezellig. Het is goed
te lezen dat Anne Merlijn goed
verzorgd wordt en fijn thuis is.
Dat geeft rust voor iedereen.
Wil je haar alle liefs toewensen
i.v.m. met haar verjaardag.Het zal
inderdaad een wat ander gevoel
geven in deze.
Ontvang liefs en groeten van huis
tot huis. Ingrid & Dino.
Beste Egbert,
We groeten elkaar bijna dagelijks bij of onderweg van/naar het Rupsje. We willen je dan vragen hoe het met jou, Anne-Merlijn en de kids gaat. We doen dit niet omdat je deze vraag waarschijnlijk vaak genoeg op een dag krijgt. We willen je ook niet ophouden omdat de zorg voor Anne-Merlijn en de kinderen je al veel energie kost. Door te 'googlen' hebben we je blog gevonden en blijven zo op de hoogte van de ontwikkelingen. We leven echt enorm met jullie mee en vinden het bewonderenswaardig om te zien/lezen hoeveel vechtlust jullie samen hebben.
We wensen jullie heel veel sterkte en liefs toe samen.
René, Yolanda en kids (Mackaylaan 14)
Lieve Egbert,
Alweer zo'n ontroerend verhaal. Zo zie je maar: de kinderen lijken gewoon door te gaan maar uit zo'n moment blijkt maar weer dat zij alles meemaken op hun manier.
En wij (ING-dames) weten zeker dat Anne Merlijn de 40 gaat halen, want de afgelopen tijd is maar weer gebleken dat zij tot grote hoogte kan stijgen. En dat dankzij haar enorme wil en positiviteit.
Liefs Carin
Wat lief en eerlijk zijn jullie kinderen toch. Wat fijn dat ze zo'n geweldige vader en moeder hebben. Als ze groot zijn, zullen ze dankbaar zijn voor alles. En trots op jullie.
Francine
Door het googlen van het middel ipilimumab kwam ik al een tijdje geleden terrecht op jouw blog. Mijn moeder is net gestart met het middel en ik was op zoek naar ervaringen van anderen.
Wat knap dat je zo goed kan vertellen over wat jullie allemaal meemaken...
Heel veel sterkte met alles!
Wat is het toch een rotziekte...
Dag lieve Eg en Anne Merlijn,
jullie verhaal weer gelezen en Eg wat schrijf je het toch zo goed en met zoveel gevoel.
ik zie al dagen op de verjaardagskalender de verjaardag van Anne Merlijn staan......die ga je halen hoor!
zoveel vechtlust, zoveel levenslust. Dat moet gewoon, dat kan niet anders!
heel veel liefs en denk heel veel aan jullie
Christiane
Jarig: Anne-Merlijn is 40! Toch een mijlpaal voor jullie allemaal.
Fijne dag.
Carin
Het is een bijzondere dag vandaag: A-M is 40 geworden. Dat het een mooie, speciale dag mag zijn voor jullie met elkaar. Leanne
Gefeliciteerd met Anne-Merlijns 40e verjaardag. Ik hoop dat het een bijzondere dag voor jullie zal zijn en wens jullie allemaal veel sterkte en liefs,
Chiara (ING)
veel liefs en warmte voor jullie
op deze zeer bijzondere dag.
nico en doro
Een reactie plaatsen